historijat
NEKA SE ZOVE - BORAC
Osnivacka skupština kluba odrzana je 4. jula 1926. godine - Uloga Veselina Masleše - Uvijek svojevrsno obiljezje svog grada
U gradu u kojem su, prije i poslije toga, egzistirali mnogi fudbalski klubovi, osnivanje Radnickog sportskog kluba Borac izazavlao je, ipak, paznju, radoznalost onih koji su vec bili ''zarazeni'' - fudbalom. Ruku na srce: bili je dosta onih koji su, iz zlobe ili sto su tako zaista mislili, predvidjali da ce Borac, poput, recimo, Zeljeznicara, egzistirati godinu ili dvije, najvise tri i da ce se ugasiti. Jer, ugasio se Vrbas, nestao je Zeljeznicar, dugo nije postojao ni Zmaj, Makabi takodjer.
Medjutim, Borac je, eto, usao u svoju osmu deceniju. Uvjereni smo da niko, sredinom tridesetih godina proslog vijeka, tako nesto nije mogao da predvidi.
TRGOVACKI POMOCNICI
Fudbal se, u to vrijeme, igrao na sve strane, jer je u gradu bilo koliko vam srce zeli slobodnih povrsina. No, Banjalucko polje - dugo i nasiroko - bilo je stjeciste gotovo svih onih koji su zavoljeli novu, do tada nepoznatu igru. Stizalo se tu sa svih strana, iz centra grada najvise. Pricali su nam da se po vascijeli dan jurilo za loptom ili, pak, mnogo cesce za - krpenjacom.
Duzni smo novoj generaciji da objasnimo sta je to ''krpenjaca''. Ovako: u neku staru, odbacenu carapu natrpa se svega i svacega - krpe, dronjci ... pa se to lijepo oblikuje u okrugao predmet. Vjesto se sve usije i eto - lopte, eto ''krpenjace''. Tada i mnogo godina kasnije, sve tamo do pedesetih godina proslog vijeka ''krpenjaca'' je bila nezamjenljiva igracka djecaka pa, bogami, i mladica.
Grupa trgovackih pomocnika, koji su, najcesce, radili od zore do mraka, sve dok gazda ne odkomanduje ''zatvori'', prigrabila je takodje, fudbal, kao dio zivota, razonode, druzenja ... Poducavani od starijih, obrazovanijih, oni su, ti trgovacki pomocnici, razmisljali, a kasnije i raznim istupima i postupcima, naastojali da poboljsaju svoj polozaj, da im, recimo, radno vrijeme bude - osam sati. Okupljajuci se u gostioni ''Putnik'', koja se nalazila (s lijeve strane) na pocetku Ulice fra Grge Martica (danas Srpska), odlucili su da osnuju - fudbalski klub. Ta ideja ih vise nije napustala i zaista su je pretvorili u djelo.
Djelo koje traje.
Taj svojevrstan, sada se sasvim slobodno moze konstatovati, historijski dogovor odrzan je, po svemu sudeci, sredinom 1925. godine. Zato je, jedno vrijeme, bila prisutna dilema kada je Borac formiran: da li 1925. ili, pak, 1926. godine? I slijed dogadjaja odredio je godinu formiranja jednog od, danas, nasih najstarijih klubova. Razgovoru-dogovoru prisustvovali su: Mile i Brane Stefanovic, Nikola i Mile Pucar, Branko i Bozidar Ilic, Rudi Hiter, Mustafa Softic, Zdravko Šerbl, Savo Novakovic, Zarko Vranjesevic, Emil Zrelec i jos nekoliko mladica, uglavnom trgovackih pomocnika. Svi su oni tada i kasnije bili cvrsti u opredjeljenju da je sazrelo vrijeme da se osnuje fudbalski klub, radi sporta, druzenja, igranja ... ali i radi toga sto ce, smatralo se tako organizovani, moci bolje i uspjesnije da se bore i izbore i za svoja radnicka prava.
IME KLUBA
Prema mnogim kazivanjima revolucionar, stvaralac ...Veselin Maslesa (nakon Drugog svjetskog rata proglasen za Narodnog heroja antifasiticke, narodnooslobodilacke borbe Jugoslavije), iako izuzetno mlad, u mnogome je uticao na odluku da dodje do formiranja kluba. U to doba u radnji oca Veselina Masleše bio je zaposlen Mustafa Softic! Na taj nacin stvorena je veza izmedju Veselina Masleše i osnivaca kluba.
Mnogi su nam savremenici tih burnih dogadjanja tvrdili da je, u neku ruku, upravo mladi Veselin bio kum novoosnovanom klubu.
- Ako se borite, ukoliko cete se boriti za svoja radnicka prava zašto da vam se klub ne zove Borac! - predlozio je Masleša. Tako je, eto, Radnicki športski klub (kako se tada govorilo i pisalo) dobio ime. Casno ga je nosio i nosi vec svoju osmu deceniju.
Poslije odluke da se predje u akciju i osnuje klub, uslijedile su uobicajene formalnosti! Inicijatori su se obratili vlastima, vlasti su pisale inicijatorima ... Sve to, trajalo je dobrih godinu dana i 4. jula 1926. godine odrzana je prva glavna godisnja skupština Radnickog športskog društva Borac.
Zato se, svakako, taj datum MORA uzeti i prihvatiti kao dan kada je rodjen Borac!
Za predsjednika RŠK Borac izabran je Rudolf-Rudi Hiter, potpredsjednik je bio Savo Novakovic (njegov sin Milorad-Milica poslije Drugog svjetskog rata nosio je dres Borca!), Mustafa Softic bio je prvi, a Nikola Kukovic drugi sekretar, za blagajnike su izabrani: Milan Petrovic (prvi), Dusan Balaban (drugi). U upravi su jos bili: Vjekoslav Rotkvic, Miloš Jovanovic, Omer Isovic, Bozidar Ilic, Aleksandar Kovac, Dusan Petrovic, Milivoje Kovacevic. Tom prilikom izabran je i neizbjezni Nadzorni odbor. Njega su sacinjavali: Djoko Jovanovic, predsjednik, Dragutin Volk, Branko Krivokuca, Milan Prica, Joup Zeba.
Iz ovog spiska jasno je da je nekoliko, tada aktivnih igraca, uslo u najuze rukovodstvo RŠK Borac.
Na Skupstini su usvojena pravila kluba, koja su potpisali Rudolf Hiter i Mustafa Softic.
U nekoliko redova (clanova) navedeni su ciljevi i zadaci kluba. U dobroj mjeri tih pravila Borac se pridrzavao skoro punih sedam decenija!
Limun Papic
Priredio:
Ernad Seferagić
